فتوسنتز

این مدل دانش‌آموزان را درون یک کلروپلاست قرار می‌دهد که در آن واکنش‌های نوری در توده‌های تیلاکوئیدی و چرخهٔ کالوین در استروما، نور، دی‌اکسید کربن و آب را به قند و اکسیژن تبدیل می‌کنند. دو نوار لغزان شدت نور و غلظت CO2 را تنظیم می‌کنند و سرعت واکنش از ورودی کمیاب‌تر پیروی می‌کند، بنابراین نمایشگر عامل محدودکننده را نام می‌برد. شمارنده‌ها مولکول‌های مصرف‌شده و ساخته‌شده را می‌شمارند و روی نسبت 6 : 6 : 1 : 6 معادلهٔ واکنش ثابت می‌شوند. این مدل برای آموزش عوامل محدودکننده، خواندن نمودارهای سرعت و پیوند دادن معادلهٔ موازنه‌شده به آنچه واقعاً رخ می‌دهد، مناسب است.

• «شدت نور» را روی 200 بگذارید و آن را گام‌به‌گام بالا ببرید تا «قند ساخته‌شده» دیگر افزایش نیابد.
• نور را زیاد نگه دارید و «غلظت CO2» را تا 100 ppm پایین بکشید تا ببینید عامل محدودکننده چگونه تغییر می‌کند.
• هر بار که یک نوار لغزان را تغییر می‌دهید، نمایشگر «عامل محدودکننده» را بخوانید و توضیح دهید چرا تغییر کرد.
• شمارنده‌های «مصرف‌شده» و «ساخته‌شده» را تماشا کنید و نسبت را با 6CO2 + 6H2O → C6H12O6 + 6O2 مقایسه کنید.
• نور را روی 0 بگذارید و ببینید حتی وقتی CO2 فراوان است، سرعت به صفر می‌رسد.

1. 1معادلهٔ موازنه‌شدهٔ فتوسنتز را بنویسید و تفسیر کنید.
2. 2نور و دی‌اکسید کربن را به‌عنوان عواملی شناسایی کنید که می‌توانند سرعت را محدود کنند.
3. 3توضیح دهید چرا افزایش یک عامل پس از آنکه عامل دیگری کمیاب شد دیگر کمکی نمی‌کند.
4. 4توضیح دهید واکنش‌های نوری و چرخهٔ کالوین هر کدام در کجای کلروپلاست رخ می‌دهند.

پرسش‌هایی که معلم‌ها می‌پرسند