نظریهٔ برخورد

این شبیه‌سازی نظریهٔ برخورد را برای واکنش A + B که C + D می‌دهد نشان می‌دهد. ذره‌های کره‌ای سخت در جعبه با سرعت‌هایی برمی‌جهند که از توزیع ماکسول-بولتزمن برای دمای انتخاب‌شده پیروی می‌کنند. برخوردی فقط در صورتی واکنش می‌دهد که انرژی آن در امتداد خط مرکزها به انرژی فعال‌سازی برسد. دانش‌آموزان دما، انرژی فعال‌سازی و غلظت را تغییر می‌دهند و اجرا را از نو شروع می‌کنند. نمایشگرها واکنش‌های تاکنون، سرعت واکنش، برخوردهای مؤثر و عامل بولتزمن را نشان می‌دهند. این شبیه‌سازی توضیح می‌دهد که چرا گرما، غلظت و سد انرژی پایین‌تر همگی واکنش را تندتر می‌کنند.

• «دما» را از 600 به 1200 K ببرید و نمایشگر «سرعت واکنش» را پیش و پس از آن مقایسه کنید.
• «انرژی فعال‌سازی» را به 5 kJ/mol کاهش دهید و ببینید چند برخورد بیشتر مؤثر می‌شوند.
• «غلظت» را از 30 به 60 از هر کدام افزایش دهید و تعداد «واکنش‌های تاکنون» را مقایسه کنید.
• نمایشگر «برخوردهای مؤثر» را تماشا کنید و توجه کنید که بیشتر برخوردها فقط برمی‌گردند.
• «شروع دوباره» را بزنید و همان تنظیمات را دو بار اجرا کنید تا تغییر طبیعی شمارش را ببینید.

1. 1بیان کنید که واکنش به برخوردی با دست‌کم انرژی فعال‌سازی نیاز دارد.
2. 2توضیح دهید دما چگونه بر کسر برخوردهای پرانرژی اثر می‌گذارد.
3. 3توصیف کنید غلظت چگونه بسامد برخوردها را تغییر می‌دهد.
4. 4توضیح دهید چگونه کاهش انرژی فعال‌سازی واکنش را تندتر می‌کند.

پرسش‌هایی که معلم‌ها می‌پرسند