اوربیتال‌های اتمی

این شبیه‌سازی اوربیتال‌های اتمی هیدروژن را به‌صورت ابرهایی از هزاران نقطه نشان می‌دهد که هر کدام بر اساس احتمال کوانتومی واقعی به‌صورت تصادفی قرار گرفته‌اند. دانش‌آموزان اوربیتال 1s، 2s، 2p یا 3d را انتخاب می‌کنند، تعداد نقاط نشان‌داده‌شده را تنظیم می‌کنند، نما را می‌چرخانند و رنگ‌های فاز، گره‌ها و برش را روشن یا خاموش می‌کنند. نمایشگرها اعداد کوانتومی، تعداد گره‌ها، شعاع میانگین و انرژی را ارائه می‌دهند. این شبیه‌سازی به معلمان کمک می‌کند توضیح دهند که الکترون‌ها ابرهای احتمالی دارند نه مدار، و شکل اوربیتال‌ها چگونه با اعداد کوانتومی مرتبط است.

• اوربیتال‌های 1s و 2s را مقایسه کنید و «گره‌ها» را در نمایشگر بشمارید.
• 2p را انتخاب کنید و «نمایش رنگ‌های فاز» را روشن کنید تا دو لوب آبی و نارنجی را ببینید.
• به 3d بروید و «اعداد کوانتومی» و «انرژی» آن را در پنل بخوانید.
• «برش» را روشن کنید تا درون ابر را ببینید و جایی را که نقاط متراکم‌ترند پیدا کنید.
• «نقاط» را به 6000 برسانید تا شکل واضح‌تر شود، سپس آن را کم کنید تا ببینید نمونه‌برداری چقدر می‌تواند کم‌تراکم باشد.

1. 1توضیح دهید که اوربیتال ناحیه‌ای از احتمال است، نه یک مسیر ثابت.
2. 2شکل اوربیتال‌های s، p و d را بشناسید.
3. 3عددهای کوانتومی n و l را با اندازه، شکل و گره‌های یک اوربیتال مرتبط کنید.
4. 4توصیف کنید گره‌ها و فاز در یک اوربیتال چگونه ظاهر می‌شوند.

پرسش‌هایی که معلم‌ها می‌پرسند