Ruaj një veprimtari për ta përdorur sërish

Ruaj vendimet, jo vetëm skedarin

Një dosje plot veprimtari nuk është domosdoshmërisht një paketë gati për mësim. Kur rikthehesh te një material i vjetër, duhet të kujtosh synimin, materialet që duhen bashkuar dhe çfarë do të ndryshoje. Fillo me një veprimtari të provuar, pa riorganizuar menjëherë gjithë koleksionin.

Qasja më poshtë është një sugjerim praktik planifikimi, jo një program i vërtetuar ose premtim për ulje të ngarkesës. Synimi është të lësh kontekst të mjaftueshëm, që ti ose një koleg të vendosni si mund të ripërdoret veprimtaria.

Përgatit një fletë udhëzuese

Shkruaje synimin si diçka që mund ta vëzhgosh. “Të shpjegojë pse këto figura i përkasin të njëjtit grup” orienton më mirë sesa “lojë argëtuese”. Shto moshën e synuar, njohuritë paraprake, materialet, përgatitjen dhe një rend të shkurtër udhëzimesh.

Përfshi një përgjigje shembull dhe një pyetje që mund të zbulojë një keqkuptim. Shëno si do të dëgjosh çdo nxënës, jo vetëm atë që përgjigjet i pari. Ruaje skedarin e shtypshëm ose të redaktueshëm pranë fletës. Kolegu nuk duhet të hamendësojë se cili version përputhet me udhëzimet.

Ndaji hapat e qëndrueshëm nga përmbajtja që zëvendësohet. Në një klasifikim, radha dhe shpjegimi i zgjedhjes mund të mbeten; figurat, fjalori dhe numri i alternativave mund të ndryshojnë. Shënoji këto mundësi, që ripërdorimi të mos bëhet përsëritje automatike.

Një shembull imagjinar me figura

Përfytyro një klasë fillore që ka ndarë trekëndëshat nga figurat e tjera. Paketa përmban karta të ndryshme, dy sipërfaqe klasifikimi dhe pyetjen: “Çfarë e bën këtë figurë trekëndësh?” Mësuesja përfshin trekëndësha të ngushtë dhe të rrotulluar, jo vetëm pamjen më të njohur.

Gjatë veprimtarisë, dy nxënës përjashtojnë një trekëndësh sepse maja drejtohet anash. Mësuesja u kërkon të ndjekin me gisht brinjët e drejta dhe t’i numërojnë, pastaj të rishikojnë zgjedhjen. Më pas shënon keqkuptimin dhe pyetjen ndihmëse, pa emrat e fëmijëve.

Për klasën tjetër ruan synimin, por zgjedh karta më të mëdha dhe më pak alternativa. Një kontroll i veçantë i kërkon çdo nxënësi të shpjegojë një figurë të re. Kështu paketa ruan një vendim mësimor, pa supozuar se çdo grup ka të njëjtat nevoja.

Mbaj një grup të vogël e të plotë

Përdor një zarf, kuti ose dosje digjitale për udhëzimet, materialet dhe orientimin e përgjigjeve. Vendos emër përshkrues, shënim moshe ose kurrikule dhe datë rishikimi. Trego nëse materiali është gati apo kërkon kontroll.

Në ndarjen digjitale, kontrollo nëse kolegu mund t’i hapë skedarët dhe nëse figurat lejohen të ripërdoren. Mos përfshi punë që identifikojnë nxënës pa lejet dhe procedurat përkatëse të shkollës. Dosja e burimeve nuk duhet të bëhet regjistër jozyrtar i fëmijëve.

Kontrollo para përdorimit tjetër

Pyet nëse synimi i përshtatet klasës, nëse materialet janë të arritshme për të gjithë dhe çfarë do të vëzhgosh për hapin pasues. Hiqe një veprimtari që nuk ka më qëllim të qartë.

Shiko materialet për shtyp ose mjetet mësimore vetëm për një nevojë konkrete. Për nesër, zgjidh një veprimtari ekzistuese dhe shto synimin, një shembull dhe një përshtatje. Fillo me një paketë të vogël që e kupton mirë.