រលករញ្ជួយដី

គំរូនេះតាមដានកាំរស្មីតាមផែនដីស្រទាប់ដែលសម្រួល ដូច្នេះសិស្សអាចមើលឃើញពីរបៀបដែលរលករញ្ជួយដីធ្វើដំណើរ។ រលក P ដែលលឿន និងរលក S ដែលយឺតជាង ចាកចេញពីចំណុចកណ្ដាល ហើយរលក S បាត់ពីក្រោយស្នូលខាងក្រៅរាវ ខណៈរលក P ត្រូវបានបង្វែរ ទុកឱ្យមានតំបន់ស្រមោល។ សិស្សកំណត់ កម្រិតរញ្ជួយពី 4 ដល់ 9.5 ចម្ងាយស្ថានីយពី 5 ដល់ 180 ដឺក្រេ និងជម្រៅរញ្ជួយដល់ 700 km ហើយអាចបង្ហាញផ្លូវកាំរស្មី ឬចុច រញ្ជួយម្តងទៀត។ តម្លៃបង្ហាញផ្តល់ពេលមកដល់ P និង S និងចន្លោះរវាងពួកវា ព្រមទាំងរូបភាពរញ្ជួយដែលសាមញ្ញ។ វាបង្ហាញពីរបៀបដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្ររកឃើញរចនាសម្ព័ន្ធខាងក្នុងនៃផែនដី។

• កំណត់ ចម្ងាយស្ថានីយ ទៅ 75 ដឺក្រេ ហើយប្រៀបធៀបតម្លៃបង្ហាញ រលក P មកដល់ និង រលក S មកដល់។
• បង្កើន ចម្ងាយស្ថានីយ លើស 104 ដឺក្រេ ហើយមើលរលក S បាត់។
• អានចន្លោះ S ដក P នៅចម្ងាយបីកន្លែង ហើយមើលពីរបៀបដែលវាកើនជាមួយចម្ងាយ។
• បង្កើនទំហំរញ្ជួយពី 5 ដល់ 9 ហើយមើលថាក្រាហ្វរញ្ជួយ និងតម្លៃថាមពលផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងណា។
• បើកមុខងារបង្ហាញផ្លូវកាំរស្មី ហើយតាមដានរបៀបដែលរលកប្រែទិសនៅខាងក្នុងស្នូល។

1. 1បែងចែករលក P ពីរលក S តាមល្បឿន និងប្រភេទចលនា។
2. 2ពន្យល់ថាហេតុអ្វីរលក S មិនអាចឆ្លងកាត់ស្នូលខាងក្រៅដែលជារាវបានទេ។
3. 3ប្រើចន្លោះពេលមកដល់ S ដក P ដើម្បីប៉ាន់ស្មានចម្ងាយទៅកាន់ការរញ្ជួយដី។
4. 4ពិពណ៌នាថាតំបន់ស្រមោលផ្តល់ភស្តុតាងអំពីស្រទាប់ផែនដីយ៉ាងដូចម្តេច។

សំណួរដែលគ្រូតែងសួរ