គោលនយោបាយអាកប្បកិរិយា
នេះជាគំរូមួយ។ សូមកែសម្រួលឱ្យត្រូវនឹងសាលារបស់អ្នក ហើយផ្ទៀងផ្ទាត់នឹងច្បាប់មូលដ្ឋាន និងការណែនាំជាតិ មុនពេលអនុម័តប្រើ។
1. គោលបំណង
[ឈ្មោះសាលា] ចង់ឱ្យសិស្សគ្រប់រូបរៀនក្នុងកន្លែងដែលស្ងប់ស្ងាត់ មានសុវត្ថិភាព និងគោរពគ្នា។ គោលនយោបាយនេះពន្យល់ពីការរំពឹងទុករបស់យើង របៀបដែលយើងលើកទឹកចិត្តអាកប្បកិរិយាល្អ និងអ្វីដែលកើតឡើងនៅពេលអាកប្បកិរិយាទាបជាងការរំពឹងទុក។
2. វិសាលភាព
គោលនយោបាយនេះអនុវត្តចំពោះសិស្សទាំងអស់នៅក្នុងសាលា ក្នុងដំណើរទស្សនកិច្ច លើយានដឹកជញ្ជូនសាលា និងតាមអ៊ីនធឺណិត នៅពេលវាប៉ះពាល់ដល់សហគមន៍សាលា។
3. ការរំពឹងទុករបស់យើង
យើងរក្សាច្បាប់ឱ្យតិច សាមញ្ញ និងវិជ្ជមាន ហើយយើងបង្រៀនវាដល់សិស្សគ្រប់រូប។ នៅក្នុងសាលារបស់យើង យើងរំពឹងថាគ្រប់គ្នាធ្វើដូចតទៅ។
- គោរពមនុស្សគ្រប់គ្នា ទាំងមនុស្សពេញវ័យ និងសិស្ស។
- មានសុវត្ថិភាពក្នុងអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលយើងធ្វើ។
- ត្រៀមខ្លួនរៀន ហើយអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកដទៃរៀន។
- ថែរក្សាសាលារបស់យើង និងរបស់ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា។
- អនុវត្តតាមការណែនាំភ្លាមៗនៅពេលដែលវាត្រូវបានផ្តល់ឱ្យ។
4. ការលើកទឹកចិត្តអាកប្បកិរិយាល្អ
យើងកត់សម្គាល់ និងសរសើរអាកប្បកិរិយាវិជ្ជមាន ច្រើនជាងអាកប្បកិរិយាអវិជ្ជមាន។ បុគ្គលិកមានភាពស៊ីសង្វាក់ ពន្យល់ច្បាប់យ៉ាងច្បាស់ និងធ្វើជាគំរូនៃអាកប្បកិរិយាដែលពួកគេរំពឹងទុក។ រង្វាន់ត្រូវបានពិពណ៌នាក្នុងគោលនយោបាយរង្វាន់ និងការទទួលស្គាល់។
5. ការឆ្លើយតបនឹងអាកប្បកិរិយាអាក្រក់
យើងឆ្លើយតបដោយស្ងប់ស្ងាត់ យុត្តិធម៌ និងសមាមាត្រ។ បញ្ហាភាគច្រើនត្រូវបានដោះស្រាយនៅជំហានដំបូង ហើយបុគ្គលិកប្រើលំដាប់ដូចតទៅ។
- ជំហានទី ១៖ រំលឹកអំពីច្បាប់ និងផ្តល់ឱកាសកែតម្រូវ។
- ជំហានទី ២៖ ការសន្ទនាជាឯកជន និងការព្រមានយ៉ាងច្បាស់។
- ជំហានទី ៣៖ ផលវិបាកមួយ ដូចជាការឈប់សម្រាក ការគិតពិចារណាក្នុងម៉ោងសម្រាក ឬការបាត់បង់សិទ្ធិពិសេស។
- ជំហានទី ៤៖ ទាក់ទងឪពុកម្តាយ ហើយព្រមព្រៀងលើផែនការគាំទ្រ។
- ជំហានទី ៥៖ អាកប្បកិរិយាធ្ងន់ធ្ងរ ឬកើតឡើងម្តងហើយម្តងទៀត ត្រូវបានបញ្ជូនទៅ [អ្នកទទួលបន្ទុកអាកប្បកិរិយា] និងនាយកសាលា។
6. អាកប្បកិរិយាធ្ងន់ធ្ងរ
អំពើហិង្សា ការគំរាមកំហែង ការបៀតបៀន ការលួច ការមិនគោរពយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ និងការកាន់កាប់វត្ថុគ្រោះថ្នាក់ គឺជារឿងធ្ងន់ធ្ងរ។ វានាំឱ្យមានសកម្មភាពភ្លាមៗ ដែលអាចរួមមានការផ្អាក ឬការបណ្តេញចេញ តាមគោលនយោបាយផ្អាក និងបណ្តេញចេញ។ កម្លាំងរាងកាយត្រូវបានប្រើតែដើម្បីការពារការរបួស ឬការខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរប៉ុណ្ណោះ ហើយត្រូវបានកត់ត្រា។
7. ការគាំទ្រ និងកំណត់ត្រា
បុគ្គលិកស្វែងរកមូលហេតុនៅពីក្រោយអាកប្បកិរិយា ហើយពិចារណាអំពីតម្រូវការបន្ថែម កាលៈទេសៈនៅផ្ទះ និងសុខុមាលភាព។ ករណីព្រួយបារម្ភត្រូវបានបញ្ជូនទៅ [អ្នកទទួលបន្ទុកការពារកុមារ] នៅពេលចាំបាច់។ ឧប្បត្តិហេតុត្រូវបានកត់ត្រាក្នុងសៀវភៅកត់ត្រាអាកប្បកិរិយា ហើយត្រូវបានពិនិត្យដោយ [អ្នកទទួលបន្ទុកអាកប្បកិរិយា] រៀងរាល់ឆមាស។
8. ការតាមដាន និងការពិនិត្យឡើងវិញ
គោលនយោបាយនេះត្រូវបានពិនិត្យឡើងវិញរៀងរាល់ឆ្នាំ ឬឆាប់ជាងនេះ ប្រសិនបើច្បាប់ក្នុងស្រុក ឬការណែនាំជាតិមានការផ្លាស់ប្តូរ ដោយប្រើកំណត់ត្រាហេតុការណ៍ និងមតិកែលម្អពីសិស្ស ឪពុកម្តាយ និងបុគ្គលិក។

មតិយោបល់